Deze persoonlijke docu maakte diepe indruk op mij als 19-jarige stagiair. Toen het filmscherm zwart werd en de aftiteling begon, voelde ik de emotie niet alleen bij mezelf opkomen. Ook de oudere vrouwen naast me, het jonge stelletje achter me, en zelfs het kleine meisje op de schoot van haar moeder voor mij, bleven net iets te lang in stilte zitten. De stilte was zwaar en dik, alsof er een gevoel van vrouwelijke emancipatie en solidariteit tussen ons was ontstaan. Een collectieve behoefte om op te staan tegen onrecht. Filmmaker Najiba Noori zet een rauwe, hartverscheurende docu neer die impact maakt en die je zeker niet wil missen!