Timestamp

Sinds de Russische invasie in februari 2022 wordt het dagelijks leven in Oekraïne getekend door geweld dat niet alleen steden verwoest, maar ook de hele samenleving ontwricht. Wat betekent oorlog voor een generatie die midden in haar schooltijd zit? In de documentaire Timestamp richt de Oekraïense regisseur Kateryna Gornostai haar camera op het klaslokaal, waar het dagelijks leven ondanks alles doorgaat.

Ultrakort: het kleine filmcadeautje vóór de hoofdfilm! Ultrakort films zijn kort, verrassend en vaak betoverend mooi. Voorafgaand aan deze film zie je de animatie Wad is, is nu van Jikke Lesterhuis. Waarin een vogelrestaurant op een zandplaat in de Waddenzee leeft op het ritme van het tij, tot één enkele voetstap alles uit balans brengt.

Een jaar lang volgt Gornostai de leerlingen en docenten die het Oekraïense onderwijs gaande houden in oorlogstijd. Structuur en ritme bieden houvast. Lessen vinden plaats in beschadigde schoolgebouwen of online, en worden onderbroken door luchtalarmen en schuilmomenten. Zonder interviews of uitleg observeert Gornostai hoe docenten blijven lesgeven en jongeren blijven leren, terwijl de dreiging voortdurend aanwezig is. De oorlog is hoorbaar en voelbaar, maar zelden direct in beeld.

Net als de documentaires 20 Days in Mariupol, 2000 Meters to Andriivka en Mr. Nobody Against Putin, die elk vanuit een ander perspectief de oorlog tussen Rusland en Oekraïne belichten, kiest Timestamp voor een observerende benadering. In plaats van spektakel richt de film zich op het dagelijkse ritme dat, ondanks alles, wordt vastgehouden.