Een jaar lang volgt Gornostai de leerlingen en docenten die het Oekraïense onderwijs gaande houden in oorlogstijd. Structuur en ritme bieden houvast. Lessen vinden plaats in beschadigde schoolgebouwen of online, en worden onderbroken door luchtalarmen en schuilmomenten. Zonder interviews of uitleg observeert Gornostai hoe docenten blijven lesgeven en jongeren blijven leren, terwijl de dreiging voortdurend aanwezig is. De oorlog is hoorbaar en voelbaar, maar zelden direct in beeld.

Net als de documentaires 20 Days in Mariupol, 2000 Meters to Andriivka en Mr. Nobody Against Putin, die elk vanuit een ander perspectief de oorlog tussen Rusland en Oekraïne belichten, kiest Timestamp voor een observerende benadering. In plaats van spektakel richt de film zich op het dagelijkse ritme dat, ondanks alles, wordt vastgehouden.

''Timestamp blinkt uit in het plaatsen van de kijker binnen de werkelijkheid'' ★★★★ Cinemagazine

''De film is in zekere zin zelf ook zo’n soort tijdstempel – een momentopname van een crisis'' de Filmkrant

''Ondanks zware momenten voelt Timestamp vaak relatief licht'' ★★★ NRC

''Timestamp feels like a bright beam of hope that is both unforced and hard-earned'' Variety