Op het sterfbed van zijn onlangs overleden vrouw, belooft de koning (Jean Marais) alleen te zullen hertrouwen met een vrouw die nog mooier is dan zijzelf. In het hele rijk is er maar één zo'n vrouw: de prinses, zijn eigen dochter. Maar de prinses ziet een huwelijk met haar vader niet zitten. Samen met haar feeënpeettante bedenkt ze een plan om te ontsnappen: ze trekt de huid aan van een ezel en slaat op de vlucht. Vermomd als eenvoudige dienstmeid probeert zij een nieuw leven op te bouwen, totdat een prins haar ware identiteit ontdekt. Catherine Deneuve schittert als de dochter én haar moeder, de koningin, naast Jean Marais, Delphine Seyrig en Jacques Perrin.

In Peau d'âne worden de dialogen gewoon gesproken, in tegenstelling tot Jacques Demy's twee voorgaande musicals Les parapluies de Cherbourg en Le demoiselles de Rochefort. Toch barsten de acteurs regelmatig uit in gezang. Wederom met de sprankelende muziek van Michel Legrand, de componist met wie Demy ook voor zijn eerdere films maakte. De film beweegt tussen kinderlijke verwondering en volwassen duisternis, met extravagante kostuums en een wereld waarin magie en werkelijkheid naadloos in elkaar overlopen. Peau d’âne groeide uit tot Demy's grootste bioscoopsucces in Frankrijk en een geliefde klassieker voor jong en oud.

''An absolute technicolor delight'' ★★★★½ Letterboxd

''Een fraaie en bontgekleurde sprookjesmusical'' ★★★ VPRO Cinema