Paterson heeft een vast ritme. Overdag rijdt hij met zijn bus door de stad, ’s avonds wandelt hij met zijn hond Marvin, waarna hij de dag afsluit met een biertje in zijn stamkroeg. Tussendoor schrijft hij gedichten, geïnspireerd door gesprekken die hij opvangt en kleine momenten die zich aandienen. Zijn partner Laura beweegt zich juist rusteloos door het leven, vol plannen en nieuwe ideeën. In de wisselwerking tussen hun ritmes ontvouwt zich een week waarin weinig gebeurt, maar waarin de aandacht zich verplaatst naar de kleine dingen.

Met een kalm tempo en een scherp oog voor detail laat Jim Jarmusch in Paterson zien hoe betekenis kan ontstaan in het ogenschijnlijk kleine. Jarmusch houdt zijn film dicht bij het concrete en laat beelden en observaties het werk doen. Zo wordt Paterson een stille, nauwkeurige verkenning van hoe betekenis ontstaat in het alledaagse.