L'Etranger

In 1942 brak de Franse schrijver Albert Camus wereldwijd door met zijn roman L'Étranger, een werk dat zou uitgroeien tot een van de invloedrijkste boeken van de twintigste eeuw. Hoewel het vaak als existentialistisch wordt bestempeld, verzette Camus zich zelf tegen dat label. Meerdere regisseurs waagden zich sindsdien aan een verfilming. Nu neemt François Ozon L'Étranger onder handen, in sober zwart-wit en met Benjamin Voisin als Meursault.

Ultrakort: het kleine filmcadeautje vóór de hoofdfilm! Ultrakort films zijn kort, verrassend en vaak betoverend mooi. Voorafgaand aan deze film zie je de animatie Wad is, is nu van Jikke Lesterhuis. Waarin een vogelrestaurant op een zandplaat in de Waddenzee leeft op het ritme van het tij, tot één enkele voetstap alles uit balans brengt.

Wanneer Meursault hoort dat zijn moeder is overleden, reist hij af naar Algiers voor de begrafenis. Meursault lijkt niet erg aangedaan door zijn moeders dood - een onverschilligheid die vragen oproept bij zijn omgeving. De dag erna begint hij een verhouding met Marie, een voormalige collega bij de rederij. Marie ziet een toekomst samen, maar Meursault wilt zich niet binden. Hij laat zich liever in met Raymond Sintès, een man met een twijfelachtige reputatie. Al snel neemt hun vriendschap gevaarlijke vormen aan.

In zijn interpretatie van L'Étranger blijft François Ozon dicht bij Camus’ sobere toon. In helder zwart-wit benadrukt hij Meursaults afstandelijke, onverschillige houding tegenover de wereld om hem heen. Een kalm maar indringend portret van een man die weigert mee te bewegen met de verwachtingen van anderen.