Wanneer Meursault hoort dat zijn moeder is overleden, reist hij af naar Algiers voor de begrafenis. Meursault lijkt niet erg aangedaan door zijn moeders dood - een onverschilligheid die vragen oproept bij zijn omgeving. De dag erna begint hij een verhouding met Marie, een voormalige collega bij de rederij. Marie ziet een toekomst samen, maar Meursault wilt zich niet binden. Hij laat zich liever in met Raymond Sintès, een man met een twijfelachtige reputatie. Al snel neemt hun vriendschap gevaarlijke vormen aan.

In zijn interpretatie van L'étranger blijft François Ozon dicht bij Camus’ sobere toon. In helder zwart-wit benadrukt hij Meursaults afstandelijke, onverschillige houding tegenover de wereld om hem heen. Een kalm maar indringend portret van een man die weigert mee te bewegen met de verwachtingen van anderen.

''De Arabier krijgt van regisseur Ozon nu wel een naam.'' ★★★★ VPRO Cinema

''Het tijdsbeeld overtuigt, het tempo is aangenaam laag, de zwart-wit fotografie is sfeervol'' ★★★½ Cinemagazine

''Ozon doet recht aan de psychologie van het verhaal, maar laat niet na om de koloniale context kritisch te ontleden'' ★★★★ Filmtotaal

''Ozons interpretatie werkt uitstekend'' ★★★★ NRC