Voor Cheryl begint alles met een simpele vraag: wie is de onbekende actrice die steeds opduikt in de oude Hollywoodfilms die ze kijkt? Omdat de archieven haar geen antwoorden geven, besluit ze zelf een documentaire over deze vrouw te maken. Vastberaden gaat ze opzoek naar iemand die volledig uit de filmgeschiedenis lijkt te zijn verdwenen. Cheryl geeft haar daarom zelf de naam: The Watermelon Woman. Maar hoe verder Cheryl in haar onderzoek duikt, hoe duidelijker het wordt hoeveel verhalen van zwarte acteurs en actrices nooit zijn vastgelegd of uit de filmgeschiedenis zijn verdwenen. Tegelijkertijd roept haar onderzoek ook vragen op over haar eigen leven, haar liefdesrelaties en haar ervaringen als een zwarte lesbische vrouw.

In haar speelfilmdebuut creëert Cheryl Duyne (Stranger Inside, Queer Sugar) een spitse megamix van filmcollege en romantische komedie, waarin ze documentaire en fictie op een speelse manier met elkaar verweeft. De film ging in 1996 in première op het Filmfestival in Berlijn, waar de film werd bekroond met de Teddy Award voor de Beste LGBTQIA+ speelfilm. Bovendien schreef Dunye geschiedenis als de eerste zwarte lesbische vrouw die een speelfilm regisseerde. Inmiddels geldt The Watermelon Woman als een mijlpaal binnen de queer cinema. Opvallend genoeg was de film nog niet eerder in de Nederlandse filmtheaters te zien.