Journalist Edith is - bewust en uit eigen keuze - alleenstaande moeder van de vijfjarige Sigurd, geboren met hulp van een anonieme spermadonor. Tenminste, anoniem, totdat Edith zijn identiteit ontdekt. Nieuwsgierigheid krijgt de overhand en onder het mom van een interview zoekt ze hem op. Wat volgt is een web van leugens waarin ze steeds verder verstrikt raakt. De ontmoeting blijkt het startschot van een proces dat alles wat haar lief is op losse schroeven zet.

Solomamma verkent met een lichte, maar scherpe toon de spanningen die schuilgaan onder ogenschijnlijk weloverwogen keuzes binnen moderne gezinsvormen. Zonder te oordelen laat Janicke Askevold zien wat er gebeurt als twijfel langzaam de overhand krijgt. De film ging in première op het Locarno Film Festival, waar hij werd bekroond met de Ecumenical Prize.