Journalist Edith is - bewust en uit eigen keuze - alleenstaande moeder van de vijfjarige Sigurd, geboren met hulp van een anonieme spermadonor. Tenminste, anoniem, totdat Edith zijn identiteit ontdekt. Nieuwsgierigheid krijgt de overhand en onder het mom van een interview zoekt ze hem op. Wat volgt is een web van leugens waarin ze steeds verder verstrikt raakt. De ontmoeting blijkt het startschot van een proces dat alles wat haar lief is op losse schroeven zet.

Solomamma verkent met een lichte, maar scherpe toon de spanningen die schuilgaan onder ogenschijnlijk weloverwogen keuzes binnen moderne gezinsvormen. Zonder te oordelen laat Janicke Askevold zien wat er gebeurt als twijfel langzaam de overhand krijgt. De film ging in première op het Locarno Film Festival, waar hij werd bekroond met de Ecumenical Prize.

''Feminisme is nog lang niet dood, en zeker niet in de film. Het is kleurrijk en divers'' ★★★★ NRC

''Volwassen, genuanceerd en erg onderhoudend uitgewerkt'' ★★★★ VPRO Cinema

''Een prachtig portret dat de eenzaamheid van het solomoederschap eng goed in beeld brengt'' ★★★★ Cinemagazine

''Zo ongemakkelijk en soms droogkomisch als je mag verwachten'' - Het Parool

''Deze film toont de angsten die na de geboorte een rol kunnen spelen'' - de Filmkrant