In 1951 werden 12.000 Molukse KNIL-militairen naar Nederland ‘gerepatrieerd’. Een tijdelijke maatregel, werd hun beloofd. In werkelijkheid zouden ze nooit terugkeren naar de Molukken. In Nederland werden de militairen ontslagen uit het Nederlandse leger. Voor de altijd loyale militairen voelde dit als verraad. Regisseur Uriël Matahelumual ontsnapt uit de nog altijd voelbare sporen van dit traumatische verleden door zich te focussen op de culturele rijkdom van de Molukken. Dit doet hij met chef-kok Chesron Nanuru, die hem alles kan vertellen over de Molukse keuken, en de verhalen die achter de gerechten schuilgaan.

Voor chef-kok Chesron Nanuru is de Molukse cultuur onlosmakelijk verbonden met eten, dromen, muziek en gemeenschap. Die verbondenheid klinkt door in zijn gerechten, waarin persoonlijke verhalen en culturele tradities samenkomen. Signalen van Boven schetst een portret van Chesron, voor wie koken een manier is om zijn Molukse afkomst te eren en de verhalen en tradities van zijn gemeenschap levend te houden.