Romería

Soms zijn de mensen die je het meest vormen, ook degenen die je het minst kent. In het autobiografische Romería schetst regisseur Carla Simón een portret van een jonge vrouw die probeert een beeld te vormen van haar ouders, lang nadat ze hen op jonge leeftijd verloor. Wat begint als een reis naar de Atlantische kust van Galicië om meer over haar familie te ontdekken, verandert in een zoektocht vol raadsels. Hoe meer puzzelstukjes ze verzamelt, hoe duidelijker wordt dat ze nauwelijks in elkaar passen.

De achttienjarige Marina reist met een camcorder naar Vigo, een zonnige stad aan de Spaanse Atlantische kust. Ze is daarheen gekomen om de familie van haar vader te ontmoeten. Een man die ze, net als haar moeder, al op jonge leeftijd verloor. Achter de ontmoeting schuilt ook een praktische reden: voor een beursaanvraag heeft ze een handtekening van een familielid nodig. Maar eenmaal aangekomen blijkt de familie groter en complexer dan ze had verwacht. Ooms, tantes, neven en grootouders ontvangen haar warm, maar hun herinneringen aan haar ouders blijken vaak tegenstrijdig. In plaats van duidelijkheid stapelen de raadsels zich op.

Met Romería vervolgt regisseur Carla Simón haar persoonlijke verkenning van familie, herinnering en verlies. De film vormt het derde deel van een trilogie waarin ze haar eigen verleden onderzoekt, na Estiu 1993 en Alcarràs. Waar die films zich afspeelden op het Catalaanse platteland, is in Romería een hoofdrol weggelegd voor de ruige Galicische kust.