De net veertigjarige Paolo leidt een normaal en gelukkig leven met zijn vrouw Michela en hun elfjarige zoon Mattia. Maar dan krijgt hij te horen dat hij aan vroege vorm van Alzheimer lijdt. Kleine dingen beginnen hem te ontglippen: hij raakt dingen kwijt, vergeet afspraken en herinnert zich vertrouwde plekken niet meer. Terwijl hij grip probeert te houden op zijn lot, groeit vooral één vraag: hoe vertel je je kind dat je hem op een dag misschien niet meer zult herkennen? Dat moment stelt Paolo uit. In plaats daarvan zoekt hij de nabijheid van zijn zoon op, en probeert hij hem alles mee te geven wat hij nog kan.

Met een luchtige toon en veel aandacht voor de kleine, betekenisvolle momenten laat Alessandro Aronadio zien hoe een gezin zich opnieuw tot elkaar moet verhouden. Per Te is daarmee niet alleen een film over verlies, maar vooral over wat blijft: de kracht van liefde, zelfs wanneer herinneringen vervagen.