Opnieuw een ironisch geladen vertelling van Radu Jude (Aferim!, Bad Luck Banging or Loony Porn, Do Not Expect Too Much from the End of the World) over de Roemeense samenleving en de plek van de mens daarin. Deurwaarder Orsolya, gevestigd in Cluj, voert een rechtbankbevel uit en laat een gokverslaafde alcoholist uit een illegaal gekraakte kelder zetten. Dit heeft vergaande gevolgen voor de verslaafde en haar eigen geweten; hij zegt zijn spullen te zullen pakken, gaat de kelder in en pleegt zelfmoord. Was de uitzetting moreel te verantwoorden? Had ze anders kunnen handelen? En wat is haar rol als uitvoerder van gerechtelijke bevelen die ten dienste staan van vastgoedontwikkelaars die mee wil drijven op de marktgedreven neoliberale golf? Vertwijfeld probeert Orsolya antwoord te vinden bij vakgenoten en vrienden, om iets te horen wat haar schuldgevoelens kan temperen. De rechercheur van dienst verzekert haar: “Ik zie geen reden u te arresteren, hoe groot uw behoefte aan zelfkastijding ook is.”

Kontinental ’25 – losjes verwijzend naar Roberto Rossellini’s Europa ’51, waarin Ingrid Bergman zich als ongelukkige diplomatenvrouw op de liefdadigheid stort – is opnieuw een typische Radu Jude-vertelling. De regisseur verweeft satire met messcherpe analyses van hedendaags Roemenië, in licht absurde vertellingen die vol zitten met ideologiekritiek, filosofische citaten en onverwachte essayistische uitstapjes. Jude draaide Kontinental ’25 vrijwel geheel met de iPhone om de film een onverbloemd hedendaags karakter te geven; de esthetiek van fraaie beelden zou de brute werkelijkheid te veel camoufleren.