Onder de straten van Parijs weerklinken dagelijks de klanken van muzikanten die in de gangen van de metro hun brood verdienen. Ze komen uit alle hoeken van de wereld en verblijven ongedocumenteerd in de stad: een Zaïrese popmuzikant en dichter, een Venezolaanse harpist, een violist uit Sarajevo, een Argentijnse pianist en een Malinese zangeres. Hun muziek onthult persoonlijke verhalen over angst, hoop en veerkracht, terwijl de bruisende boven hen constant fungeert als achtergrond voor hun verborgen bestaan.

Door Heddy Honigmanns diepe empathie voor de mens is Het Ondergrondse Orkest nog altijd een tijdloos portret, waarin muziek tot leven komt als krachtig middel om te verbinden én om te overleven. In 1997 werd de film op het Nederlands Film Festival bekroond met de Prijs van de Nederlandse Filmkritiek.

"Op Heddy's bekende wijze weet ze heel intieme vragen te stellen die wonderlijk genoeg ook heel eerlijk beantwoord worden" ★★★★ VPRO Cinema

"Opmerkelijk is het overwegend zeer hoge niveau van musiceren in Het ondergronds orkest" - de Filmkrant