Met veel tegenzin arriveert Nico in het eenvoudige appartement van zijn oudtante in Sicilië. Hij mist Milaan, zijn vrienden, en bovenal zijn smartphone. Gela leeft een tegenovergesteld leven: vaste ritmes, vol geloof en traditie. De generatiekloof zorgt voor dagelijkse botsingen, en lijkt aanvankelijk onoverbrugbaar. Toch ontstaat er gaandeweg ruimte voor nieuwsgierigheid en herkenning. Achter hun botsende temperamenten schuilen gevoelens die ze beiden moeilijk onder woorden brengen.

In de hartverwarmende coming-of-age Gioia mia kiest Margherita Spampinato voor een tedere observatie van het samenzijn tussen twee generaties. In het trage ritme van de Siciliaanse zomer verschuift de afstand tussen Nico en Gela langzaam, en maken de dagelijkse botsingen geleidelijk plaats voor een onverwachte verbondenheid.

''Gelukkig vermijdt Spampinato de clichés die bij een verhaal voer culturele verschillen op de loer liggen'' ★★★ de Volkskrant

''Een feelgoodfilm met uitstekend acteerwerk'' Filmkrant