Cinema uit Iran wordt sterk getekend door de strenge censuurwetten van het land. Veel filmmakers vertellen verhalen over de autoritaire Iraanse overheid en zoeken ondergrondse wegen om hun films toch te kunnen vertonen. Dit geldt ook voor regisseur Ali Asgari, die een reis- en filmverbod kreeg omdat zijn werk de censuurregels overtrad. In Divine Comedy vertelt hij het verhaal van Bahram, een filmmaker die tegen de wil van de Iraanse autoriteiten in op zoek gaat naar een plek om zijn film te vertonen. Samen met zijn producente Sadaf maakt Bahram een eigenzinnige scootertocht om dit doel te bereiken. Ondertussen worden de twee op de voet gevolgd door overheidscensoren.

Net als in Dante’s Goddelijke Komedie, die als inspiratiebron voor de film diende, volgen we een duo tijdens een wonderlijke reis, dit keer in een moderne setting vol absurde bureaucratische situaties. Regisseur Asgari, die bekendstaat om zijn scherpzinnige satires, maakte met Divine Comedy een energieke en humoristische film met een urgente politieke boodschap.

''De film is nog absurdistischer dan de werkelijkheid'' ★★★★ NRC

''Past prima in de immer groeiende lijst van kwalitatief hoogwaardige Iraanse films'' ★★★½ Cinemagazine

''Een even venijnige als cinefiele Iraanse satire'' - de Filmkrant

''Voor cinefielen met een specifiek soort gevoel voor absurde humor'' ★★★ VPRO Cinema