Tijdens zijn reis door Duitsland kijkt Bram aanvankelijk met een harde blik naar het land dat zijn familie zoveel afschuwelijks heeft aangedaan. Zijn dagboeken getuigen van woede en afkeer. Maar onderweg verschuift er iets. Op een perron in Hamburg ziet hij kinderen die zichtbaar lijden onder honger en tekorten. De wrok die hij voelde maakt langzaam plaats voor iets anders: compassie. In het heden volgt Paul Cohen diezelfde route en ontmoet hij reizigers die ieder hun eigen ervaringen met verlies en vergeving meedragen. Zo lopen verleden en heden geleidelijk in elkaar over.

De Man met de Glimlach verweeft de persoonlijke geschiedenis van Paul Cohen met bredere vragen over herinnering, inzicht en vergeving. Door archiefbeelden en dagboekfragmenten te verweven met persoonlijke ontmoetingen langs de route krijgt die geschiedenis een tastbare, genuanceerde toon. Een film over hoe een blik kan kantelen, en wat dat in beweging zet.