De pluisjes drijven door de oneindige ruimte, passeren een zwart gat en belanden op een bevroren planeet die veel op de aarde lijkt en langzaam begint te ontdooien. De planeet blijkt over ideale omstandigheden te beschikken. De pluisjes ontkiemen, en zetten zo een nieuwe cyclus van leven in gang. Voorzichtig ontvouwt zich een nieuwe wereld, groen en vruchtbaar, vol mogelijkheden voor groei, schoonheid en avonturen.

De Japanse animatiefilmmaker Momoko Seto creëert met Dandelion’s Odyssey een bijzondere mix van animatie en natuurfilm, waarin beeld en beweging het verhaal dragen. In de lijn van recente woordloze animaties als Flow (2024), die zich eveneens richt op een post-apocalyptische wereld, ontstaat een verstild portret van een wereld na de mens. Een film waarin niet het einde, maar juist het voortbestaan centraal staat.