Geleidelijk neemt Amalie ons mee in Agatha's bijna meditatieve ritme van zaaien, oogsten, inmaken en eten. En repareren, met ducttape - heel veel ducttape. Tussen al het groen vertelt Agatha met ontwapenende nuchterheid over haar leven. Over de quilts die ze maakt, haar vindingrijkheid en de keuzes die haar gevormd hebben. Over hoe sommige zaden al generaties meegaan en een tastbare verbinding vormen met de voorouders die dit land voor haar bewerkten. Ook gevoeligere onderwerpen komen voorbij. Maar al is het leven niet altijd makkelijk, voor Agatha is elke dag een cadeautje. Haar onverstoorbaarheid is jaloersmakend, haar nuchtere kijk op het leven vaak bijzonder grappig en de wereld die zij om zich heen heeft opgebouwd is sprankelend in kleur en textuur.

Agatha's Almanac is een teder en liefdevol portret van een vrouw die in haar eentje een complete wereld in stand houdt. De film won de prijs voor Beste Documentaire op Hot Docs, een van de grootste documentairefestivals ter wereld.